عشق افلاطونی عشقی است که در ان روابط جنسی وجود ندارد یعنی دو فرد بدون لحاظ جاذبه‌های جنسی به یکدیگر عشق می‌ورزرند.

این نظریه معتقد است که چون در عالم مثل -بخوانید موثول- یا عالم ارواح بعضی از ارواح همدیگر را می‌شناخته‌اند، لذا وقتی به تن انسان تعلق می‌گیرد تن چون حجابی شده و باعث می‌شود که روح در قالب بدن زندانی شود. بنابراین وقتی کسی را دوست داریم به این علت است که روح ما در عالم مثل روح فرد مقابل را می‌شناخته و به همین علت هم به طرف کسی که دوسش داریم کشش پیدا می‌کند.

نوشته شده در چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت 12:10 توسط .......aLonE boY......| |