در این چند وقت که به ظاهر دیده نمی شدم ,فقط وفقط در دنیای شما آدمیان سیر می کردم و جای جای این کره خاکی را زیر پا گذاشتم

همه چیز را دیدم. در این سفر سی و چند روزه فهمیدم که در میان شما هم تفاوت های بسیاری وجود دارد.

من مردی را دیدم که با گرفتن یک تکه نان آنقدر شاد می شد که انگار دنیا را به او داده اند و سراسر شکر خدا را می کرد و کسانی را دیدم که با داشتن آن همه مال و ثروت ناشکری می کردند و کفر خدای را می گفتند.

زنی دلشکسته دیدم که شب تا به صبح برای داشتن فرزندی روی سجاده دعا و گریه می کرد, مادری سنگ دل دیدم, با قصاوت غذا از کام بچه اش فرو می گرفت و به همسرش خیانت می کرد.

در آخرین روزهای سفرم جوانکی عاشق را دیدم که در برابرضیافتی باشکوه نشسته و ماتم گرفته بود. پیش رفتم و از جوان پرسیدم چرا ماتم زده ای مگر عروسی نیست؟ گفت همین عروسی مرا داغ دار کرده وگویی داغ دلش تازه شد.

 چند سالی دل در گرو دختری  داشتم و عاشقش بودم و او نیز به ظاهراظهار عشق می کرد, پا پیش گذاشته  و به خواستگاریش رفتم ولی خانواده اش مرا ترد کردند. سماجت کردم .  هر بار به بهانه ای  جوابم کردند, چند روزپیش باخبر شدم که مردی دارنده او را از پدرش طلب کرده و دخترک که چشمش به آن همه مال و ثروت افتاده بود در اوج وقاحت به من گفت که  هیچ گاه عاشقت نبودم و تو برایم حکم یک سرگرمی را داشتی و با خنده ای دلم را شکست.

جوان با قلبی شکسته و دلی ناامید گریست.

به ناگاه جوان از من پرسید تو کیستی؟ گفتم شیطانم

پرسید تا به حال عاشق شده ای؟

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 20:53 توسط .......aLonE boY......| |